Sevda dokunmuştu yüreğime,

Bana fark ettirmeden, usulca…

Ben bilemedim;

Çünkü hayatta herşeyi kıyasla öğreniyor insan.

Bir bardak kırıyor çocuk,

Anlıyor;

Bu çok keskin, kırılıyormuş hem de…

Ben seni kırdım hep!

O ürkek yüreğini…

Gün geldi

Seni sevdim…

Ben sende sevmeyi öğrendim,

Sen bende incitilmeyi, kırılmayı…

Tuhaf bir denklem…

Çözülür mü ki?

Bilmem!